In ,

Vervolg actieproject Corona crisis in Oeganda

THANK YOU FOR CARING.

Onze Oegandese partners vroegen begin april om hen en hun project door de
coronacrisis te helpen. Zij startten initiatieven om te overleven en te zorgen voor de
meest kwetsbaren. Wij vroegen u om hulp en u reageerde gul en hartverwarmend!
Geweldig bedankt!

Het is nog niet over. Help hen en ons verder! Alstublieft.

De financiële verantwoording van de acties vindt u onderaan dit artikel.

Het middel en de kwaal
De kwaal lijkt vooralsnog mee te vallen; er zijn nog geen corona doden. Het aantal besmettingen begint nu wel te stijgen. Echter het middel, de lockdown, hakt erin en
treft de armsten het meest. Op sommige plaatsen verslechterden de leefomstandigheden dramatisch. Doortastend organiseren en zelfs het voorschieten van toegezegde fondsen door Tusaidiane Uganda maakten uiteindelijk spoedhulp mogelijk.

Het land ging 30 maart op slot.
De opgelegde beperkingen zijn inmiddels wel iets versoepeld. Het leger handhaaft nog de  avondklok en het samenscholingsverbod. Scholen en buurthuizen blijven alsnog gesloten. Het openbaar vervoer komt voorzichtig op gang. Naast markten voor voedsel zijn nu ook een aantal winkels open. In de stad hebben de maatregelen andere gevolgen dan op het platteland. De voedseldistributie door de overheid bereikt lang niet iedereen. Veel mensen hebben geen reserves. Honger dreigt meer slachtoffers te gaan maken dan de corona..

Noodhulp

Met onze noodhulp kunnen scholen en andere partnerorganisaties hun werknemers doorbetalen. Voedselpakketten lijken druppels op een gloeiende plaat, maar helpen
schoolkinderen en hun families te overleven. Zo ook de vrijwilligers en groepen jongeren die bij de projecten betrokken zijn, naast de meest kwetsbare mensen in de
gemeenschap. De lokale ‘task forces’ zijn hier actief aan de slag gegaan.

Niet alleen voedsel
Esther Kyazike van het Kawempe Youth Centre vertelt over wat het team tijdens haar voorlichtingswerk tegenkomt: de onzekerheid waarin mensen verkeren en de uitdagingen die de jongerenwerkers ondervinden. In de armere wijken van Kampala ontstaat een sociale chaos met een toename van huiselijk geweld, alcoholmisbruik, prostitutie en berovingen.
Lees meer over de situatie in Kawempe.
Hier leest u wat de mensen in een ander deel van Kampala ondernemen om Seechild ,de instelling voor thuiszorg voor gehandicapte jeugd, door de crisis te loodsen.

Ook op het platteland blijken de allerarmsten het meest getroffen te worden.Tijdens de Paasdagen kregen we een verzoek om hulp van de Kamuli Childcare, Nursery and Primary School.  Op 1 mei jl. berichtte de schooldirecteur Godfrey Kizito: ‘Ík ben ten einde raad’. Gelukkig, in de nacht van 2 mei, bereikten de hulpgoederen
Kamuli. Lees hier het verslag.
Het schoolbestuur en de vrouwengroep van de St. Francis Little Birds School in Mannya, Rakai, organiseerden al snel de noodhulp in hun dorp. Hier schiet onze Duitse partner St Francis-Rakai-Initiative uit Marburg financieel te hulp. Op 18 april bereikte een hulptransport Mannya. Zie hier het verslag.

Nog meer noodkreten
‘De mensen gingen er niet van uit dat de lockdown zo lang zou duren’, vertelt Phiona Nalweyiso van de Elisabeth Namaganda Foundation in de zevende lockdown week. ‘Wij kregen noodkreten van enkele pupillen, de studenten in ons schoolgeldprogramma, dat er geen eten meer was en dat de distributie door de overheid hen nog steeds niet bereikt had. Ze vragen om hulp. Er is honger en ook een tekort aan zeep’.
Lees hier hoe zij 45 families voor enige weken aan voedsel konden helpen. 

Mushanga Health Center vroeg om infrarood-thermometers om patiënten op de polikliniek veilig te kunnen screenen. De patiëntenstroom, en daarmee hun inkomen, was weggevallen tijdens de lockdown, maar kwam nu weer op gang. Zowel Mushanga HC als het Nakasojjo Health Center, beide afgelegen op het platteland, konden we elk van twee thermometers voorzien.

Over de vrouwen van de CHIDFEA groep in Ggaba maakten we ons veel zorgen. De lockdown beroofde velen van hen van inkomen. Bovendien zijn de laaggelegen markten met hun kramen ondergelopen door de extreme waterstand in het Victoriameer van de laatste maanden. Tot voor kort was er geen rechtstreekse communicatie. Maandag 15 juni bezocht een team de vijfenveertig vrouwen.

Lees hier het verslag.
U begrijpt dat wij ook deze vrouwen niet in de steek willen laten. Een precieze begroting van wat er op korte termijn nodig is moet nog gemaakt worden.
Wij schatten dat op € 7000.

Verantwoording
Veel mensen reageerden op onze oproep met donaties en bemoedigende en waarderende berichten.
Uw giften en de donaties van enkele hulpvaardige organisaties stelden ons in staat om snel te kunnen reageren. Wilde Ganzen nam 50% van de kosten voor haar rekening van de hulp aan een tweetal projecten waar zij al bij betrokken waren.
Ook werden wij ruimhartig gesteund door stichting Mi Corazon, de NH Gemeente Malden-Heumen, de RK-Caritasinstelling St Petrus in Boxmeer en stichting Papikra.

Thank you for caring!  

 

U allen samen brachten tot begin juni € 16.170,- bijeen!.
We moesten het streefbedrag tot € 25.000 verhogen. Op 15 juli werd € 24.000 gepasseerd!
Een geweldig bedrag. Dank u wel!

Hier ziet u het overzicht van de bestedingen. 

Daar kunt u ook zien dat er nog steeds geld nodig is.

Helpt u de mensen in Oeganda verder?

 

Lees hier het vorige bericht over de Corona-19 hulpacties van Stichting Mirembe.

%d bloggers liken dit: