In Gehandicapten,Nieuws,Onderwijs,Tusaidiane

Seechild in de corona crisis

In Uganda is een totale lockdown afgekondigd vanwege de corona pandemie.

Iedereen behoort in hun huis te blijven. Mensen mogen alleen naar buiten om boodschappen te doen op de markt en naar de bank te gaan. Er is een avondklok vanaf 19.00 uur waar streng op gecontroleerd wordt.

Seechild is een organisatie voor thuiszorg, opvang en scholing van meervoudig gehandicapte jeugd en jongvolwassenen in Oeganda. Zij werken vanuit het Bunamwaya Integrated Skills Training Centre, het BISTC, in Kampala. Voor het Seechild project heeft de lockdown verregaande consequenties.
Fred Matovu, oprichter en directeur, vertelt over de situatie.

“In Uganda is het coronavirus gelukkig nog niet zo wijdverspreid. Ter preventie heeft de overheid besloten om in lockdown te gaan. Het BISTC sloot haar deuren op 20 maart. Alle kinderen zijn naar huis, naar hun ouders. We dachten in eerste instantie dat medewerkers wel mochten blijven. Enkelen van hen hadden eerder al geleerd hoe je notitieboeken en schriften kon maken. Zij hebben andere medewerkers geleerd hoe je dat doet. Op die manier konden zij nuttig bezig blijven en kunnen we de boeken die zij maken na de lockdown verkopen. Na een week moest het BISTC echter de deuren volledig sluiten. Alleen de Seechild medewerkers die op het terrein wonen, zijn nog aanwezig. Gelukkig is niemand van het team besmet en blijft iedereen optimistisch.”

Seechild is een project dat steeds beter op haar eigen benen kan staan. Door de corona crisis heeft het centrum een extra aantal tegenslagen te overwinnen.  Fred:“De ouders van onze kinderen zijn niet gewend om te betalen voor schoolkosten van gehandicapte kinderen. Om hun tegemoet te komen, laten we ze in kleine bedragen betalen. Dit ging met horten en stoten. Nu komt er helemaal geen geld meer binnen. Na de lockdown zullen de ouders ook niet meteen kunnen bijdragen aan onze kosten. Nu we gesloten zijn, moeten we nog wel salarissen en huur betalen.”

“Wij werken in een hechte gemeenschap. Normaal gesproken steunt de omgeving ons met voedsel en goederen. Wanneer de crisis weer voorbij is, willen we dan ook een lokaal evenement organiseren om fondsen te werven. We verwachten dat de gemeenschap ons dan weer zal helpen met goederen en diensten. Verder zijn we van plan om, samen met de ouders die in de buurt wonen, het maken van boeken dan verder op te pakken. Met de verkoop van die boeken kunnen we dan wat inkomsten genereren.”

Stichting Mirembe wil dit belangrijke instituut helpen overleven. Wij willen de salarissen voor april, mei en juni garanderen en daarna met hen zien hoe het verder moet.

Hier vind je meer over het Seechild project.

%d bloggers liken dit: